طبق ماده ۱۰۰ قانون مجازات اسلامی و ماده ۱۳ قانون آیین دادرسی کیفری تاثیر رضایت شاکی در پرونده ضرب و جرح به نوع و میزان صدمات وارد شده بستگی دارد.
بر اساس آخرین تغییرات قانون کاهش مجازات حبس تعزیری و اصلاح ماده ۱۰۴ قانون مجازات اسلامی اگر دیه جراحات وارد شده تا نصف دیه کامل باشد این جرم در دسته جرایم قابل گذشت قرار میگیرد. بنابراین با اعلام رضایت بی قید و شرط شاکی رسیدگی به پرونده در هر مرحله ای که باشد متوقف شده و مجازات تعزیری متهم به طور کامل منتفی میشود.
اما در صورتی که میزان صدمات به نحوی باشد که دیه آن بیش از نصف دیه کامل شود یا طبق ماده ۶۱۴ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات و مجازات های بازدارنده) ضرب و جرح موجب شکستگی یا نقص عضو گردد جرم جنبه عمومی پیدا کرده و غیر قابل گذشت است. در این حالت رضایت شاکی فقط باعث از بین رفتن حق شخصی او یعنی دریافت دیه یا اجرای قصاص میشود اما رسیدگی به جنبه عمومی جرم از سوی دادستان ادامه می یابد.
با این وجود در جرایم غیر قابل گذشت نیز طبق ماده ۳۸ قانون مجازات اسلامی رضایت شاکی یکی از جهات تخفیف مجازات به شمار میرود و قاضی رسیدگی کننده میتواند بر اساس این رضایت مجازات حبس تعزیری متهم را کاهش دهد.