بر اساس قانون مدنی ایران و فقه اسلامی، رابطه جنسی خارج از چارچوب ازدواج (زنا) با زن شوهردار موجب حرمت ابدی میشود. این بدان معناست که این دو نفر هیچگاه در آینده، حتی پس از طلاق زن یا فوت همسر او، نمی توانند به صورت قانونی و شرعی با یکدیگر ازدواج کنند.
مستندات قانونی و شرعی این حکم به شرح زیر است:
۱. فقه امامیه و منابع اسلامی: طبق نظر اجماعی و مشهور فقهای امامیه، ارتکاب زنا با زن شوهردار مانع ابدی برای ازدواج ایجاد می کند. بر اساس اصل ۱۶۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در مواردی که قانون مدنی سکوت کرده باشد، دادگاه ها موظفند حکم قضیه را در منابع معتبر اسلامی و فتاوای فقها جستجو کنند.
۲. ملاک ماده ۱۰۵۴ قانون مدنی: این ماده صراحتا مقرر میدارد زنای با زنی که در عده طلاق رجعیه است موجب حرمت ابدی است. بر اساس اولویت عقلی و شرعی، زمانی که رابطه با زنی که در عده است موجب حرمت ابدی میشود، رابطه با زن شوهردار که رابطه زوجیت او مستحکم و پابرجا است، قطعا موجب حرمت ابدی خواهد بود.
۳. بطلان عقد در صورت وقوع: طبق ماده ۱۰۵۰ قانون مدنی، هرگاه عقد نکاحی با وجود مانع قانونی و شرعی (مانند حرمت ابدی) منعقد شود، آن عقد باطل و بی اثر است و هیچگونه رابطه محرمیتی ایجاد نمی کند.