اگر یکی از طرفین مدعی شود که هنگام انعقاد عقد از عرف رایج در معامله بی اطلاع بوده است، آیا میتواند از انجام تعهدات عرفی شانه خالی کند؟

خیر؛ طبق ماده ۲۲۵ قانون مدنی که مفسر ماده ۲۲۰ است، متعارف بودن امری در عرف و عادت به منزله ذکر آن در عقد است. بنابراین، جهل به عرف مانع از الزام متعهد به انجام تعهدات تبعی و عرفی ناشی از عقد نمی شود.