طبق ماده ۳۹۵ قانون مدنی و ماده ۴۰۱ قانون مدنی، اگر برای پرداخت ثمن یا تسلیم مبیع مدتی معین نشده باشد، معامله نقد محسوب میشود؛ اما اگر در عقد بیع برای پرداخت ثمن مدتی ذکر شود که این مدت مجهول و مبهم باشد، مانند عبارت در آینده نزدیک، وضعیت عقد باطل است.
طبق ماده ۴۰۱ قانون مدنی، اگر برای خیار شرط مدت معین نشده باشد، هم شرط خیار و هم بیع باطل است. همچنین بر اساس ماده ۳۴۱ قانون مدنی، بیع ممکن است مطلق باشد یا مشروط و همچنین ممکن است برای تسلیم مبیع یا تأدیه ثمن اجلی قرار داده شود. شرط اجل و زمان باید کاملا مشخص و معلوم باشد.
بنابراین، ابهام در زمان پرداخت ثمن (اجل) به دلیل اینکه موجب جهل به زمان خیار یا جهل به عوضین میشود، طبق اصول کلی قراردادها و ماده ۲۱۶ قانون مدنی که بیان میدارد مورد معامله باید مبهم نباشد، موجب بطلان شرط و در نتیجه بطلان خود عقد بیع میگردد.