بر اساس ماده ۶۴۳ قانون مدنی در عاریه طلا و نقره عاریهگیرنده ضامن تلف است حتی اگر تقصیری نکرده باشد مگر شرط عدم ضمان شود.
طبق ماده ۶۷۴ بخش تعزیرات قانون مجازات اسلامی مصوب ١٣٩٢ امانت گرفتن طلا و پس ندادن آن در صورت مطالبه صاحب مال، تحت عنوان جرم «خیانت در امانت» قابل پیگیری است.
به موجب این ماده، هرگاه اموال منقول مانند طلا به عنوان اجاره، امانت، رهن یا برای وکالت یا هر کار با اجرت یا بی اجرت به کسی داده شود و بنا بر استرداد یا به مصرف معینی رسانیدن آن باشد و شخصی که طلا نزد او بوده آن را به ضرر مالکان استعمال، تصاحب، تلف یا مفقود کند، مجرم شناخته میشود.
بر اساس قانون کاهش مجازات حبس تعزیری مصوب ۱۳۹۹، مجازات حبس این جرم که پیش از این شش ماه تا سه سال بود، به سه ماه تا یک و نیم سال حبس تعزیری کاهش یافته است. همچنین شاکی میتواند علاوه بر مجازات متهم، رد مال (استرداد عین طلا یا قیمت روز آن) را از دادگاه مطالبه کند.