طبق ماده ۶۶۸ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات و مجازات های بازدارنده)، هر کس با جبر و قهر یا با اکراه و تهدید، دیگری را ملزم به دادن نوشته یا سند یا امضا و یا مهر نماید و یا سند و نوشته ای که متعلق به او یا سپرده به او میباشد را از وی بگیرد، به حبس از ۳ ماه تا ۲ سال و تا ۷۴ ضربه شلاق محکوم خواهد شد. سفته به عنوان یک سند تجاری دقیقا مشمول این ماده قانونی است.
با توجه به ماده ۱۰۴ قانون مجازات اسلامی (اصلاحی ۱۳۹۹)، جرم موضوع ماده ۶۶۸ در زمره جرایم قابل گذشت قرار گرفته است. به همین جهت، طبق ماده ۱ قانون کاهش مجازات حبس تعزیری، مجازات حبس مقرر در قانون به نصف کاهش می یابد؛ یعنی مجازات حبس این جرم به ۴۵ روز تا ۱ سال تبدیل شده است. همچنین دادگاه میتواند با توجه به شرایط، مجازات حبس را به جزای نقدی جایگزین حبس تبدیل نماید.
در صورتی که این عمل همراه با آزار و اذیت یا به صورت راهزنی باشد، ممکن است مشمول عناوین مجرمانه سنگین تری نظیر سرقت مقرون به آزار موضوع ماده ۶۵۲ قانون مجازات اسلامی گردد. اما در حالت کلی، گرفتن سفته با تهدید تحت عنوان “اجبار به دادن نوشته یا سند” شناخته میشود. شاکی میتواند با استناد به ماده ۱ آیین دادرسی کیفری و جهت احقاق حق خود، شکایت کیفری را در دادسرای محل وقوع جرم ثبت نماید. در صورت اثبات جرم، علاوه بر مجازات تعزیری، سفته مذکور فاقد اعتبار قانونی بوده و طبق ماده ۲ قانون مسئولیت مدنی، دادگاه حکم به استرداد آن به صاحبش صادر خواهد کرد.