پاسخ به پرسش مطرح شده:
طبق ماده ۸۳۷ قانون مدنی، هیچ شخصی نمی تواند به موجب وصیت، وارث خود را از ارث محروم کند. بنابراین محرومیت از ارث توسط پدر، فاقد اعتبار قانونی است و چنین وصیتی در صورت تنظیم، باطل خواهد بود.
مطابق ماده ۸۴۳ قانون مدنی، وصیت شخص تا میزان ثلث (۱/۳) اموال نافذ است و وصیت در مازاد بر ثلث، منوط به اجازه و تنفیذ ورثه است. لذا پدر تنها میتواند تا یک سوم اموال خود را برای پس از مرگ به هر کسی وصیت کند، اما نمی تواند مانع از ارث بردن فرزند از مابقی اموال (دو سوم دیگر) شود.
در قانون ایران، وراثت جزء قوانین امری است و هیچکس نمی تواند بر خلاف آن عمل نماید. فرزند پس از فوت پدر، بر اساس سهم الارث قانونی که در ماده ۹۰۷ قانون مدنی و مواد بعدی تعیین شده است، از ماترک پدر ارث میبرد و وصیت مبنی بر محرومیت وی مانع از این حق نخواهد شد.