پاسخ به پرسش مطرح شده:
بله؛ بر اساس عرف تجاری و اصل حسن نیت منبعث از ماده ۲۲۰ قانون مدنی، تعهد به حفظ اطلاعات محرمانه دریافتی در جریان مذاکرات و اجرای قرارداد، از تعهدات ضمنی و تبعی طرفین به شمار میرود.
مواد قانونی مرتبط: ماده ۲۲۰ قانون مدنی و اصل حسن نیت
کلمات انگلیسی مرتبط: Implied confidentiality (محرمانگی ضمنی) - Trade usage (عرف تجاری)