آیا تعلیق در عقد ضمان صحیح است؟

طبق ماده ۶۸۵ قانون مدنی، در عقد ضمان، تعلیق در ضمانت، یعنی اینکه ضامن اصل بدهکار شدن یا تعهد خود را معلق به امر دیگری کند، باطل است. به عنوان مثال، ضامن بگوید: «اگر فلانی به سفر برود، من ضامن می شوم».

اما طبق تبصره همان ماده و رویه قضایی، تعلیق در پرداخت یا تعلیق در التزام به تادیه صحیح است. به این معنا که ضامن اصل ضمانت را به طور قطعی قبول می کند، اما پرداخت آن را معلق به شرایطی می کند؛ مثلا می گوید: «من ضامن هستم، اما اگر بدهکار اصلی تا پایان سال بدهی خود را پرداخت نکرد، من آن را می پردازم». این نوع تعلیق که مربوط به مرحله اجرای تعهد است، از نظر قانون صحیح است.