در قانون مدنی ایران، وجود فرزند (اولاد) باعث میشود سهم ارث برخی از وراث طبقه اول کاهش یابد که در اصطلاح حقوقی به آن حجب نقصان میگویند. این افراد عبارتند از:
۱. زوج (شوهر): بر اساس ماده ۹۱۳ قانون مدنی، اگر متوفی فرزند داشته باشد، سهم ارث شوهر از ۱/۲ (یک دوم) به ۱/۴ (یک چهارم) کل ترکه کاهش می یابد.
۲. زوجه (زن): طبق همان ماده، در صورت وجود فرزند برای متوفی، سهم زن از ۱/۴ (یک چهارم) به ۱/۸ (یک هشتم) اموال تنزل پیدا می کند. این حکم حتی اگر فرزند از زن دیگری باشد نیز صادق است.
۳. مادر: مطابق مواد ۹۰۸ و ۹۰۹ قانون مدنی، اگر متوفی فرزند داشته باشد، سهم مادر از ۱/۳ (یک سوم) به ۱/۶ (یک ششم) کل ارث می رسد. البته لازم به ذکر است که وجود برادران و خواهران متوفی نیز تحت شرایط خاصی (حجب) میتواند سهم مادر را به همین میزان کاهش دهد.
۴. پدر: هرچند سهم مفروض پدر در صورت وجود فرزند ۱/۶ (یک ششم) است، اما تفاوت در اینجاست که اگر متوفی فرزندی نداشته باشد، پدر پس از برداشتن سهم سایر صاحبان فرض، بقیه اموال را به قرابت به ارث میبرد، اما وجود فرزند مانع از تصاحب باقی مانده ارث توسط پدر میشود.
بنابراین، بیشترین تاثیر کاهشی حضور فرزند، بر سهم ارث زن و شوهر متوفی اعمال میشود که سهم آنها را به نصف کاهش میدهد.