تلفظ این مفهوم حقوقی: پَرْوانِه وِکالَت (Par-vaa-neh Ve-kaa-lat) | معنی و کاربرد: مجوزی رسمی که به شخص دارای صلاحیت اعطا می شود تا بتواند به عنوان وکیل در محاکم دادگستری دفاع از موکلین را بر عهده بگیرد.
مواد قانونی مرتبط: ماده ۱ قانون وکالت مصوب ۱۳۱۵: وکالت در عدلیه دارای درجات زیر است و هیچکس نمی تواند به شغل وکالت نائل شود مگر اینکه پروانه وکالت داشته باشد.