تلفظ این مفهوم حقوقی: صَلاحیَت (Sa-laa-hee-yat) | معنی و کاربرد: شایستگی و اختیار قانونی یک مرجع قضایی یا اداری برای رسیدگی به یک دعوا یا موضوع خاص.
مواد قانونی مرتبط: ماده ۲۶ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹: تشخیص صلاحیت یا عدم صلاحیت هر دادگاه نسبت به دعوایی که به آن رجوع شده است با همان دادگاه است.