تلفظ این مفهوم حقوقی: شَک (Shak) | معنی و کاربرد: تساوی احتمال وجود و عدم یک پدیده یا حکم در ذهن قاضی که مانع از قطع و یقین می شود.
مواد قانونی مرتبط: مبتنی بر اصول فقهی: شک در مقابل یقین قرار دارد و در حقوق کیفری هر گاه در وقوع بزه شک حاصل شود اصل برائت جاری می گردد.