تلفظ این مفهوم حقوقی: شَرطِ فِعل (Shar-te Fel) | معنی و کاربرد: شرطی که اقدام یا عدم اقدام به کاری را بر یکی از متعاملین یا شخص ثالث واجب می کند.
مواد قانونی مرتبط: ماده ۲۳۴ قانون مدنی: شرط فعل آن است که اقدام یا عدم اقدام به فعلی بر یکی از متعاملین یا بر شخص خارجی شرط شود.