تلفظ این مفهوم حقوقی: شَرطُ العِوَض (Shar-tol E-vaz) | معنی و کاربرد: شرطی که در عقود مجانی گنجانده می شود و متعهد له را ملزم به پرداخت عوضی در قبال مال موهوب می کند.
مواد قانونی مرتبط: ماده ۸۰۱ قانون مدنی: هبه ممکن است معوض باشد و بنابراین واهب می تواند شرط کند که متهب مالی را به او هبه کند یا عمل مشروعی را مجانا به جا آورد.