تلفظ این مفهوم حقوقی: سوءِ شُهرَت (Sou-e Shoh-rat) | معنی و کاربرد: شناخته شدن شخص در جامعه به اعمال نامشروع یا فساد اخلاقی که در مواردی موجب محرومیت از برخی حقوق قانونی می شود.
مواد قانونی مرتبط: ماده ۲۵ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲: داشتن محکومیت موثر کیفری که موجب محرومیت از حقوق اجتماعی می گردد به عنوان سوء شهرت تلقی شده و مانع تصدی مشاغل عمومی است.