تلفظ این مفهوم حقوقی: سازِش نامِه (Sa-zesh Na-meh) | معنی و کاربرد: سندی کتبی که در آن طرفین یک دعوا توافقات خود را برای پایان دادن به اختلاف خارج از روند معمول دادگاه درج می کنند.
مواد قانونی مرتبط: ماده ۱۸۳ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹: هر گاه سازش محقق شود مقررات سازش نامه در دفتر دادگاه تنظیم و به امضای دادرس و طرفین می رسد.