تلفظ این مفهوم حقوقی: رِسیدِگی غیابی (Re-si-de-gi Ghi-yaa-bi) | معنی و کاربرد: رسیدگی به پرونده در دادگاه در حالی که خوانده یا متهم حضور ندارد و لایحه ای نداده است.
مواد قانونی مرتبط: ماده ۳۰۳ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی : حکم دادگاه حضوری است مگر این که خوانده یا وکیل یا قائم مقام او در هیچ یک از جلسات دادگاه حاضر نشده باشد.