تلفظ این مفهوم حقوقی: رایِ غیابی (Raa-ye Ghi-yaa-bi) | معنی و کاربرد: حکمی که در غیاب خوانده یا وکیل او و بدون ارائه لایحه دفاعیه از سوی وی صادر می شود.
مواد قانونی مرتبط: ماده ۳۰۳ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی : حکم دادگاه حضوری است مگر این که خوانده یا وکیل او در هیچ یک از جلسات دادگاه حاضر نشده و به طور کتبی نیز دفاع ننموده باشد.