تلفظ این مفهوم حقوقی: حَوالِه (Ha-vaa-leh) | معنی و کاربرد: عقدی که به موجب آن طلب شخصی از ذمه مدیون به ذمه شخص سومی منتقل می شود.
مواد قانونی مرتبط: ماده ۷۲۴ قانون مدنی: حواله عقدی است که به موجب آن طلب شخصی از ذمه مدیون به ذمه شخص ثالثی منتقل می گردد.