تلفظ این مفهوم حقوقی: بَیع شَرط (Bey’ Shart) | معنی و کاربرد: خرید و فروشی که در آن فروشنده شرط می کند در صورت برگرداندن پول در زمان معین معامله را فسخ کند.
مواد قانونی مرتبط: ماده ۴۵۸ قانون مدنی : در عقد بیع متعاملین می توانند شرط نمایند که هر گاه بایع در مدت معینی تمام مثل ثمن را به مشتری رد کند خیار فسخ معامله را نسبت به تمام مبیع داشته باشد.