تلفظ این مفهوم حقوقی: بِلامانِع (Be-laa-maa-ne’) | معنی و کاربرد: وضعیتی که در آن هیچ منع قانونی یا حقوقی برای انجام یک عمل وجود ندارد.
مواد قانونی مرتبط: مبتنی بر اصول کلی حقوقی : بلامانع بودن به معنای عدم وجود موانع قانونی برای اجرای حقوق یا تکالیف است.