معافیت پزشکی موقت به چه معناست؟

طبق ماده ۳۹ قانون خدمت وظیفه عمومی مشمولان از نظر وضع مزاجی و استعداد جسمی و روانی به ۴ دسته تقسیم می شوند. دسته سوم کسانی هستند که به علت عدم رشد یا ابتلا به بیماری موقتا قادر به انجام خدمت دوره ضرورت نیستند. به این حالت معافیت پزشکی موقت گفته می شود. در این نوع معافیت به فرد مشمول مهلتی داده می شود که بر حسب نوع بیماری معمولا بین ۶ ماه تا ۱ سال است تا روند درمان خود را پیگیری کند. پس از انقضای این مدت مشمول مکلف است مجددا برای معاینه مراجعه نماید که در صورت بهبودی کامل به خدمت اعزام می شود و در صورت عدم بهبودی و استمرار بیماری ممکن است شرایط وی منجر به صدور رای معافیت دائم گردد.