طبق ماده ۱۶ قانون حمایت از خانواده مصوب ۱۳۵۳، مرد نمی تواند با داشتن زن، ازدواج مجدد نماید مگر در موارد تصریح شده در قانون، که یکی از این موارد عدم تمکین زن (نشوز) است.
برای دریافت اجازه ازدواج مجدد به دلیل نشوز، مرد باید مراحل زیر را طی کند:
اول، تقدیم دادخواست تمکین به طرفیت زوجه در دادگاه خانواده و اثبات نشوز زوجه.
دوم، صدور حکم قطعی محکومیت زوجه به تمکین و صدور اجراییه.
سوم، امتناع زوجه از تمکین پس از صدور اجراییه و تهیه صورتجلسه توسط واحد اجرای احکام مبنی بر عدم تمکین زوجه.
چهارم، تقدیم دادخواست اجازه ازدواج مجدد به استناد حکم قطعی نشوز و عدم تمکین زوجه به دادگاه خانواده. دادگاه پس از بررسی توانایی مالی مرد و احراز اجرای عدالت بین همسران، اجازه را صادر می کند.
از منظر حقوقی و تجربه قضایی، هرچند قانون این حق را برای زوج در صورت نشوز زوجه پیش بینی کرده است، اما اقدام به ازدواج مجدد پیش از حل ریشه ای اختلافات خانوادگی، غالبا نه تنها گره ای از مشکلات باز نمی کند، بلکه با پیچیده تر کردن روابط مالی و عاطفی، بستر تنش های جدید را فراهم میسازد. عقل سلیم حکم می کند پیش از ورود به فرایند طولانی دادگاه و ثبت ازدواج مجدد، تلاش های نهایی از طریق داوری خویشاوندان یا مشاوره خانواده برای بهبود رابطه فعلی انجام گیرد، چرا که اداره دو خانواده به طور همزمان، نیازمند شرایطی است که در عمل کمتر کسی توان اجرای عدالت کامل در آن را دارد.