طبق ماده ۳۱۱ قانون مدنی غاصب باید مال مغصوب را عینا به صاحب آن رد نماید. رد عین در اصطلاح حقوقی به معنای بازگرداندن خود مال یا شیء فیزیکی تصرف شده به مالک قانونی آن است. کاربرد اصلی این قاعده در مواردی است که شخصی مالی را به ناحق و بدون مجوز قانونی در اختیار گرفته است مانند غصب و سرقت یا در عقود امانی مانند ودیعه که شخص گیرنده باید پس از اتمام مدت قرارداد مال را به صاحب آن پس بدهد.
همچنین طبق ماده ۶۱۹ قانون مدنی امین باید عین مالی را که دریافت کرده است رد نماید. در دعاوی کیفری نیز طبق ماده ۲۱۴ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ مجرم باید مالی را که در اثر ارتکاب جرم تحصیل کرده است در صورت موجود بودن عین آن را به صاحبش رد کند و در صورت تلف شدن مال باید مثل یا قیمت آن را پرداخت نماید. بنابراین در حقوق ایران تا زمانی که خود مال فیزیکی موجود است الزام قانونی صرفا بر بازگرداندن همان مال قرار دارد و شخص متصرف نمی تواند به جای آن معادل پولی مال را پرداخت کند مگر آن که مال از بین رفته باشد یا مالک رضایت به دریافت وجه داشته باشد.