تلفظ صحیح این مفهوم حقوقی: حَقِّ وَثیقِه (Hagh-ghe Va-see-gheh) | معنی و کاربرد مفهوم حقوقی: حقی که دائن بر مال مرهونه دارد تا در صورت عدم تادیه دین حق خود را از محل فروش آن مال استیفا کند.
مواد قانونی مرتبط: ماده ۷۸۰ قانون مدنی: برای استیفای طلب خود مرتهن بر هر طلبکار دیگری رجحان خواهد داشت.