تلفظ صحیح این مفهوم حقوقی: حَقِّ تَوکیل (Hagh-ghe Tav-keel) | معنی و کاربرد مفهوم حقوقی: اختیاری که موکل به وکیل می دهد تا وکیل بتواند شخص دیگری را برای انجام موضوع وکالت وکیل خود قرار دهد.
مواد قانونی مرتبط: ماده ۶۷۲ قانون مدنی: وکیل در امری نمی تواند برای آن امر به دیگری وکالت دهد مگر این که صریحا یا به دلالت قراین وکیل در توکیل باشد.