طبق ماده ۳۶ قانون کار تفاوت مزد ثابت و مزد مبنا بر اساس اجرای طرح طبقه بندی مشاغل در کارگاه مشخص میشود. مزد ثابت عبارت است از مجموع مزد شغل و مزایای ثابت پرداختی به تبع شغل که در کارگاه های فاقد طرح طبقه بندی مشاغل کاربرد دارد. مزایای ثابت به تبع شغل شامل مواردی است که برای ترمیم حقوق در ساعات عادی کار پرداخت میشود مانند فوق العاده شغل یا حق سرپرستی.
اما مزد مبنا مربوط به کارگاه هایی است که طرح طبقه بندی مشاغل را به مرحله اجرا درآورده اند. بر اساس تبصره ۲ ماده ۳۶ قانون کار در این کارگاه ها مزد گروه و پایه کارگر مزد مبنا را تشکیل میدهد. در واقع مزد مبنا حقوق پایه ای است که دقیقا بر اساس جایگاه رتبه و پایه شغلی کارگر در نظام طبقه بندی مشاغل محاسبه میگردد و مبنای محاسبه سایر حقوق کارگر قرار میگیرد.