قصد انشاء طبق ماده ۱۹۱ قانون مدنی رکن اصلی عقد است که نبود آن باعث بطلان می شود، اما رضا بر اساس ماده ۱۹۹ قانون مدنی شرط نفوذ عقد است و فقدان آن (اکراه) معامله را غیرنافذ می کند.
مواد قانونی مرتبط: ماده ۱۹۱ قانون مدنی و ماده ۱۹۶ قانون مدنی
کلمات انگلیسی مرتبط: Intention vs. Consent