پاسخ به پرسش مطرح شده:
طبق ماده ۱۹۰ قانون مدنی عقد صحیح عقدی است که دارای تمام شرایط اساسی صحت معامله شامل قصد و رضای طرفین اهلیت موضوع معین و مشروعیت جهت باشد و در نتیجه آثار حقوقی خود را به طور کامل برجای می گذارد. اما عقد باطل عقدی است که فاقد حداقل یکی از شرایط اساسی مذکور باشد. تفاوت اصلی این دو در اثرگذاری قانونی است به طوری که طبق ماده ۳۶۵ قانون مدنی عقد باطل هیچ اثر حقوقی ندارد و مانند عقدی است که هرگز منعقد نشده و هیچ حق و تکلیفی برای طرفین ایجاد نمی کند.
مواد قانونی مرتبط: ماده ۱۸۷ قانون مدنی و ماده ۱۹۰ قانون مدنی
کلمات انگلیسی مرتبط: Valid vs. Void Contract