شرط خیار طبق ماده ۳۹۹ قانون مدنی اختیار فسخ عقد در مدت معین برای یکی از طرفین است، در حالی که شرط فاسخ بر اساس قواعد عمومی قانون مدنی توافقی است که به موجب آن عقد در صورت وقوع حادثه ای در آینده خودبه خود منحل می شود.
مواد قانونی مرتبط: ماده ۳۹۹ قانون مدنی و ماده ۲۳۴ قانون مدنی
کلمات انگلیسی مرتبط: Resolutive Condition vs. Option to Rescind