تفاوت خیار شرط و شرط خیار چیست ؟

طبق ماده ۳۹۹ قانون مدنی، خیار شرط عبارت است از اختیاری که در معامله برای فسخ عقد، به سود یکی از طرفین یا هر دو یا شخص ثالث شرط میشود. بنابراین خیار شرط خود حق فسخ و نتیجه شرط درج شده در قرارداد است.

در مقابل، شرط خیار به خود توافق و شرطی گفته میشود که ضمن عقد برای ایجاد حق فسخ آورده میشود. به عبارت دیگر، شرط خیار علت و منشا ایجاد خیار شرط است؛ توافق طرفین شرط خیار نام دارد و حقی که از این توافق برای فسخ معامله ایجاد میشود خیار شرط نامیده میشود.

طبق ماده ۴۰۱ قانون مدنی، در شرط خیار باید برای حق فسخ مدت معین مشخص شود، در غیر این صورت هم شرط خیار و هم خود عقد باطل خواهد بود.