طبق ماده ۴۱۶ و ۴۱۷ قانون مدنی غبن فاحش به معنای عدم تعادل ارزش عوضین در معامله است به نحوی که این تفاوت قیمت از نظر عرف قابل مسامحه نباشد. در مقابل غبن افحش به معنای تفاوت قیمت بسیار شدیدتر و خارج از حد تصور معمول میباشد.
تفاوت اصلی حقوقی این دو مفهوم در تاثیر شرط اسقاط خیارات در قرارداد ها است. طبق اصول حقوقی و تفسیر ماده ۲۲۴ قانون مدنی در خصوص حمل الفاظ عقود بر معانی عرفیه، اگر در قراردادی شرط اسقاط خیار غبن فاحش درج شده باشد این شرط صرفا شامل غبن فاحش میشود و حق فسخ معامله به دلیل غبن افحش را از بین نمی برد مگر آن که اسقاط غبن افحش نیز به صورت کاملا صریح در قرارداد ذکر شده باشد. بنابراین غبن افحش درجه ای از ضرر بسیار بالاتر از غبن فاحش است که موجب بقای حق فسخ برای زیان دیده میشود و اسقاط آن نیازمند تصریح مجزا میباشد.