تفاوت انکار و تردید در حقوق چیست؟

طبق ماده ۲۱۶ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، اظهار تردید یا انکار نسبت به سند غیررسمی منتسب به اشخاص پذیرفته میشود. تفاوت اساسی انکار و تردید در شخص منتسب الیه و نوع انتساب سند است.

طبق ماده ۲۱۷ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، انکار زمانی مطرح میشود که مهر، امضا یا اثر انگشت سند غیررسمی به خود شخص نسبت داده شده باشد و او آن را رد کند و بگوید این امضا یا مهر متعلق به من نیست. در مقابل، تردید زمانی ابراز میشود که سند غیررسمی منتسب به شخص دیگری غیر از خوانده (مانند مورث یا مورثان او) باشد؛ در این حالت، شخص می گوید تردید دارم که این امضا یا مهر متعلق به مورث من باشد یا خیر. به موجب همین قوانین، انکار متوجه عمل خود شخص است ولی تردید متوجه عمل شخص دیگری است.