تفاوت انکار و تردید نسبت به سند عادی در دادرسی چیست؟

طبق ماده ۲۱۶ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی تفاوت انکار و تردید بر اساس شخصی تعیین میشود که سند عادی به او منتسب است. چنانچه سند عادی علیه شخصی ابراز شود و منتسب به خود او باشد وی میتواند خط مهر امضا یا اثر انگشت منتسب به خود را انکار نماید که به این عمل حقوقی انکار میگویند. اما اگر سند ابراز شده منتسب به شخص دیگری مانند مورث متوفی یا شخص ثالث باشد فردی که سند علیه او ارائه شده است صرفا میتواند نسبت به اصالت آن تردید کند. به عبارت ساده تر انکار برای اسناد منتسب به خود شخص و تردید برای اسناد منتسب به دیگران کاربرد دارد.