طبق ماده ۲۰۲ قانون مالیات های مستقیم، وزارت امور اقتصادی و دارایی یا سازمان امور مالیاتی میتواند از خروج بدهکاران مالیاتی که میزان بدهی قطعی آنها برای اشخاص حقوقی تولیدی دارای پروانه بهره برداری از ۲۰ درصد سرمایه ثبت شده یا مبلغ ۵۰۰,۰۰۰,۰۰۰ تومان و برای سایر اشخاص حقوقی از ۱۰ درصد سرمایه ثبت شده یا ۱۰۰,۰۰۰,۰۰۰ تومان بیشتر باشد، جلوگیری نماید.
طبق ماده ۱۹۸ قانون مالیات های مستقیم، در شرکت های منحله، مدیران تصفیه اشخاص حقوقی نسبت به پرداخت مالیات بر درآمد شخص حقوقی و همچنین مالیات هایی که شخص حقوقی مکلف به کسر و ایصال آن بوده و در دوران مدیریت آنها قطعی شده باشد، با شخص حقوقی مسئولیت تضامنی دارند. بنابراین، به دلیل این مسئولیت تضامنی، حکم ممنوع الخروجی میتواند علیه شخص مدیر تصفیه نیز صادر شود.
طبق ماده ۱ لایحه اصلاحی قانون تجارت، شرکت سهامی شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی سهام آنهاست؛ اما این قاعده در امور مالیاتی به موجب ماده ۱۹۸ قانون مالیات های مستقیم استثنا شده و مدیر تصفیه را شخصا درگیر مسئولیت مالی می کند.
طبق ماده ۲۰۲ قانون مالیات های مستقیم، حکم ممنوع الخروجی مدیران تصفیه شامل کسانی است که بدهی مالیاتی در دوران مدیریت آنها قطعی شده باشد. بنابراین اگر مدیر تصفیه فعلی در زمان قطعیت مالیات مسئولیت داشته و نسبت به پرداخت آن از محل دارایی های شرکت در حال تصفیه اقدام نکرده باشد، سازمان امور مالیاتی مجاز است وی را ممنوع الخروج نماید.
طبق ماده ۱ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، مدیر تصفیه برای رفع این محدودیت باید ثابت کند که بدهی مربوط به دوران وی نبوده یا تمامی دارایی های شرکت را جهت تسویه به سازمان معرفی کرده است. در غیر این صورت، تا زمان تادیه بدهی یا سپردن تضمین کافی، شخصا ممنوع الخروج خواهد ماند.