طبق ماده ۴۴۳ قانون آیین دادرسی کیفری، آرای دادگاه های کیفری که در مرحله تجدید نظر تایید شده یا مهلت اعتراض آنها منقضی شده باشد، قطعی محسوب می شوند. با این حال، قانونگذار راه های فوق العاده ای را برای اعتراض به احکام قطعی پیش بینی کرده است:
اول، اعاده دادرسی: طبق ماده ۴۷۴ قانون آیین دادرسی کیفری، محکوم علیه یا وکیل او می توانند در صورت وجود یکی از جهات قانونی (مانند جعل بودن اسناد مبنای حکم، شهادت کذب شهود، یا یافتن دلایل جدید بر بی گناهی) از دیوان عالی کشور تقاضای اعاده دادرسی کنند.
دوم، اعتراض از طریق اعمال ماده ۴۷۷ قانون آیین دادرسی کیفری: در صورتی که رئیس قوه قضاییه رای قطعی صادره از هر یک از مراجع قضایی را خلاف بین شرع تشخیص دهد، می تواند پرونده را جهت رسیدگی مجدد به شعب خاصی از دیوان عالی کشور ارجاع دهد تا رای قبلی نقض و رسیدگی مجدد صورت گیرد.
سوم، اعتراض ثالث: در صورتی که حکم قطعی دادگاه کیفری ۲ به حقوق شخص ثالثی که در دعوا دخالت نداشته خللی وارد کند، طبق مقررات قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، آن شخص حق دارد به عنوان ثالث نسبت به آن حکم اعتراض کند.