طبق ماده ۲۹ قانون مجازات اسلامی مصوب سال ۱۳۹۲، در صورت عدم پرداخت جزای نقدی مقرر در حکم قطعی دادگاه، محکوم علیه به ازای هر ۲۵۰ هزار تومان (که این مبلغ طبق آخرین مصوبه هیات وزیران در راستای تعدیل مبالغ نقدی مجازات ها افزایش یافته و در حال حاضر به ازای هر ۱ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان یک روز است) تحمل حبس می کند.
بنابراین در مرحله اول، دادستان می تواند از اموال محکوم علیه جزای نقدی را وصول کند. در صورت عدم دسترسی به اموال یا نداشتن مالی به جز مستثنیات دین، مجازات حبس بدل از جزای نقدی اعمال می شود.
البته بر اساس تبصره ۳ ماده ۲۹ قانون مجازات اسلامی و مقررات اجرای احکام کیفری، محکوم علیه می تواند پیش از بازداشت یا حتی در دوران بازداشت، تقاضای تقسیط جزای نقدی را به مرجع قضایی تقدیم کند. در صورت موافقت دادگاه صادرکننده حکم با تقسیط و پرداخت به موقع اقساط، محکوم علیه به زندان نخواهد رفت و در صورت بازداشت بودن، آزاد می شود. همچنین حداکثر مدت حبس بدل از جزای نقدی نباید از ۳ سال تجاوز کند.