از نظر قانونی، طبق ماده ۱۰۴۳ قانون مدنی، ازدواج دختر باکره منوط به اجازه پدر یا جد پدری است. با این حال، اگر پدر بدون علت موجه از دادن اجازه خودداری کند، دختر می تواند با معرفی کامل مرد مورد نظر، شرایط نکاح و مهریه ای که بین آنها توافق شده است، به دادگاه خانواده مراجعه کند. دادگاه پس از بررسی شرایط و احراز مصلحت دختر، با اخذ تصمیم مقتضی اجازه ازدواج را صادر می کند و ثبت ازدواج در دفترخانه با ارائه این حکم دادگاه امکان پذیر خواهد بود.
در نهایت توصیه می شود پیش از هرگونه اقدام قانونی، ریشه مخالفت پدر بررسی شود؛ زیرا گاهی مخالفتها ناشی از نگرانیهای عاطفی یا تفاوتهای نسلی است. گفتگو در فضای آرام، واسطه کردن افراد مورد اعتماد و با نفوذ فامیل، و همچنین دعوت از پدر برای شرکت در جلسات مشاوره پیش از ازدواج می تواند به کاهش گارد ذهنی او کمک کند. تصمیم گیریهای عجولانه و تقابل مستقیم حقوقی ممکن است پیوند عاطفی خانواده را برای همیشه از بین ببرد، بنابراین اولویت اول باید حل مسالمت آمیز موضوع باشد.