اماره قضایی به اوضاع و احوالی گفته می شود که به موجب آن قاضی دادگاه می تواند حقیقتی را کشف کند و وقوع یا عدم وقوع یک امر حقوقی را تشخیص دهد. مستند قانونی این امر ماده ۱۲۵۹ قانون مدنی است که اماره را امری معرفی می کند که دادگاه بر اساس آن به امر دیگری که مورد نظر است پی می برد. بنابراین اماره قضایی بر اساس نظر و استنتاج منطقی خود قاضی شکل می گیرد.
مواد قانونی مرتبط: ماده ۱۲۵۹ قانون مدنی
کلمات انگلیسی مرتبط: judicial evidence (دلیل قضایی), factual inference (استنتاج واقعی), judicial deduction (استنباط قضایی)