طبق ماده ۵۰۰ قانون آیین دادرسی کیفری، محکوم علیه برای اجرای مجازات حبس احضار میشود. در صورتی که محکوم علیه بدون عذر موجه در مهلت مقرر حاضر نشود، به دستور قاضی اجرای احکام کیفری جلب خواهد شد.
اگر برای محکوم علیه پیش از این قرار تامین از نوع کفالت یا وثیقه صادر شده باشد، طبق ماده ۵۰۰ همین قانون، ابتدا به کفیل یا وثیقه گذار اخطار داده میشود که ظرف ۳۰ روز محکوم را تسلیم کند. در صورت عدم تسلیم محکوم در این مهلت، قاضی اجرای احکام دستور جلب محکوم را صادر کرده و همزمان فرایند ضبط وثیقه یا اخذ وجه الکفاله را مطابق مقررات قانونی آغاز می کند.
همچنین طبق ماده ۵۰۳ قانون آیین دادرسی کیفری، در صورتی که محل اقامت محکوم علیه مشخص نباشد و بازرسی برای یافتن وی به نتیجه نرسد، قاضی اجرای احکام میتواند دستور جلب سیار صادر کرده و پرونده را برای شناسایی محل حضور وی به مراجع انتظامی ارضا نماید. در موارد ضروری، قاضی میتواند دستور ورود به مخفیگاه را نیز با رعایت ضوابط قانونی صادر کند. هرچند قانون کاهش مجازات حبس تعزیری در خصوص نصاب جرایم و میزان حبس تغییراتی ایجاد کرده است، اما تشریفات اجرایی جلب محکوم متواری کماکان بر اساس قانون آیین دادرسی کیفری انجام میشود.