پاسخ به پرسش مطرح شده:
طبق ماده ۸۷۴ قانون مدنی اصل تاخر حادث یکی از قواعد فقهی و حقوقی مبتنی بر استصحاب است. به این معنا که اگر زمان وقوع دو رویداد مورد بررسی قرار گیرد که تاریخ یکی معلوم و تاریخ دیگری مجهول باشد واقعه ای که تاریخ آن نامشخص است همواره دیرتر و پس از واقعه دیگر فرض میشود.
کاربرد اصلی این قاعده در حقوق برای تعیین وضعیت توارث و ارث بردن است. به این صورت که اگر دو نفر که از یکدیگر ارث می برند فوت کنند و زمان مرگ یکی به طور دقیق معلوم و زمان مرگ دیگری مجهول باشد شخصی که زمان مرگ او مجهول است به دلیل فرض تاخر در فوت از شخص دیگر ارث میبرد. همچنین این اصل در اثبات وجود اهلیت در زمان انعقاد قراردادها و احراز صحت عقود نیز کاربرد دارد.
مواد قانونی مرتبط: ماده ۸۷۷ قانون مدنی