پاسخ به پرسش مطرح شده:
خیر؛ تعهدات عرفی و تبعی ناشی از ماده ۲۲۰ قانون مدنی، به عنوان شروط ضمنی و جزء لاینفک قرارداد محسوب می شوند؛ بنابراین از حیث احکام مرور زمان، تابع همان قواعد و مهلت های حاکم بر قرارداد اصلی هستند.
واژگان حقوقی مرتبط: حاکم
مواد قانونی مرتبط: ماده ۲۲۰ قانون مدنی
کلمات انگلیسی مرتبط: Accrual of cause of action (منشأ دعوا) - Implied terms integration (ادغام شروط ضمنی در عقد)