بر اساس ماده ۱۲۹ قانون تجارت، طلبکاران شخصی شرکای یک شرکت تجارتی حق ندارند طلب خود را مستقیما از دارایی شرکت وصول نمایند. دارایی شرکت تجارتی دارای شخصیت حقوقی مستقل از شخصیت حقیقی شرکا است و اموال آن متعلق به خود شرکت است، نه شرکای آن. بنابراین طلبکاران شخصی یکی از شرکا نمی توانند اقدام به توقیف اموال شرکت یا برداشت از حساب های بانکی آن نمایند.
با این حال، طبق همان ماده، طلبکاران شخصی شرکا می توانند نسبت به سهمیه مدیون خود از منافع شرکت یا سهمی که در صورت انحلال شرکت به شریک مدیون می رسد، اقدام قانونی نمایند. همچنین در صورتی که طلبکاران نتوانند طلب خود را از دارایی شخصی شریک وصول کنند، می توانند تحت شرایط مقرر در قانون، انحلال شرکت را تقاضا نمایند تا پس از تصفیه شرکت، سهم شریک مدیون را دریافت کنند.
بنابراین، وصول مستقیم طلب از دارایی شرکت ممنوع است و طلبکاران تنها می توانند سهم الشرکه یا سود متعلق به شریک مدیون را توقیف کنند یا در نهایت تقاضای انحلال شرکت را مطابق تشریفات قانونی به دادگاه ارائه دهند.