طبق بند ۱۵ ماده ۵۵ قانون شهرداری، جلوگیری از شیوع امراض ساریه انسانی و حیوانی و دفع این گونه حیوانات و همچنین جلوگیری از نگهداری و هدایت حیوانات در شهر که مخل آسایش و بهداشت عمومی باشد، از وظایف شهرداری است. بنابراین شهرداری به طور قانونی اختیار برخورد با نگهداری حیوانات مزاحم در محدوده شهری را دارد.
علاوه بر ضوابط شهرداری، راهکار های قانونی دیگری نیز برای برخورد با این موضوع وجود دارد:
۱. از حیث ایجاد مزاحمت و سلب آسایش: طبق ماده ۳۰ قانون مدنی، مالک حق هر گونه تصرف در مال خود را دارد مگر در مواردی که قوانین استثنا کرده باشد. همچنین طبق ماده ۱۳۲ قانون مدنی، تصرف در ملک نباید موجب ضرر همسایگان یا مخل آسایش متعارف آنها شود. بر این اساس، همسایگان می توانند به دلیل سلب آسایش و ایجاد مزاحمت (مانند سروصدای مداوم یا بوی نامطبوع) در دادگاه حقوقی دادخواست رفع مزاحمت ثبت کنند.
۲. از حیث بهداشتی و کیفری: طبق ماده ۶۸۸ قانون مجازات اسلامی (بخش تعزیرات)، هر اقدامی که تهدید علیه بهداشت عمومی شناخته شود ممنوع است. نگهداری حیوانات در شرایط غیربهداشتی در آپارتمان یا منازل مسکونی می تواند مصداق این ماده باشد و شاکی می تواند از طریق مراجع قضایی (دادسرا) شکایت کیفری مطرح کند که مجازات آن جزای نقدی (طبق نصاب جدید قانون کاهش مجازات حبس تعزیری) است.