مطابق ماده ۱۱۰۹ قانون مدنی در صورت وفات شوهر، زن در ایام عده نفقه ندارد، مگر اینکه باردار باشد که در این صورت نفقه او تا زمان وضع حمل از اموال شوهر و در صورت عدم بضاعت، از اموال اقربا تامین میشود. مطابق این ماده قانونی، اصل بر این است که با فوت همسر، رابطه زوجیت منحل شده و تکلیفی برای پرداخت نفقه از اموال متوفی به همسر وجود ندارد، زیرا دارایی متوفی به ارث تبدیل شده و متعلق به ورثه است. با این حال، باید توجه داشت که طبق اصلاحیه سال ۱۳۸۱، در صورتی که زن باردار نباشد و نفقه ای برای دوران عده وفات در قانون پیش بینی نشده باشد، زن همچنان حق دارد در منزل مسکونی مشترک سکونت داشته باشد و از حقوق مربوط به ارث و مستمری بهره مند شود. همچنین در مواردی که طبق قانون تامین اجتماعی یا قوانین استخدامی، مستمری برای بازماندگان در نظر گرفته شده است، این مبالغ به زوجه پرداخت میشود که ماهیت آن با نفقه ایام زوجیت متفاوت است. بنابراین، حق دریافت نفقه به معنای خاص حقوقی در دوران عده وفات تنها مختص زوجه باردار است تا هزینه های مربوط به حفظ و سلامت جنین و مادر تامین گردد. در غیر این صورت، طلب نفقه بابت ایام گذشته که در زمان حیات شوهر ایجاد شده است، به عنوان دین ممتاز از اصل ترکه متوفی قابل مطالبه خواهد بود.
پرسش مطرح شده:
آیا زن در دوران عده وفات شوهرش حق دریافت نفقه دارد؟
پاسخ به پرسش مطرح شده:
مواد قانونی مرتبط: ماده ۱۱۰۹ قانون مدنی
کلمات انگلیسی مرتبط: Death (وفات), Alimony (نفقه)
پاسخ به پرسش ها جنبه راهنمایی عمومی دارند؛ برای اقدام نهایی، از وکلای دادگستری شهر خود مشاوره حضوری دریافت نمایید.