طبق ماده ۸۰۸ قانون مدنی حق شفعه زمانی ایجاد میشود که مال غیرمنقول قابل تقسیمی بین دو نفر مشترک باشد و یکی از دو شریک حصه خود را به قصد بیع به شخص ثالثی منتقل کند. وجود حق شفعه یا امکان ایجاد آن به هیچ عنوان مانع از طلق بودن سند شریک دیگر نمی شود.
طلق بودن سند به معنای آزاد بودن ملک از قیودی مانند رهن بازداشت یا وقف است. طبق ماده ۳۰ قانون مدنی هر مالکی حق هر گونه تصرف و انتفاع در مایملک خود را دارد. شریک ملک مشاع میتواند سهم خود را آزادانه بفروشد و حق شفعه صرفا حقی است که پس از وقوع عقد بیع برای شریک دیگر ایجاد میشود و تا پیش از آن هیچ گونه محدودیت یا بازداشتی روی سند ملک ایجاد نمی کند در نتیجه سند مالکیت شریک کاملا طلق و آزاد است.