طبق بند ۲۰ ماده ۵۵ قانون شهرداری، شهرداری ها مکلفند از ایجاد و تاسیس کلیه مشاغل و تاسیساتی که به نحوی از انحاء موجب بروز مزاحمت برای ساکنان یا مخالف اصول بهداشت در شهرهاست جلوگیری کنند. اگرچه این بند بیشتر به مشاغل مزاحم اشاره دارد، اما شهرداری ها بر اساس ضوابط ساخت و ساز و مجوزهای صادره، ساعت کاری مشخصی را برای عملیات ساختمانی تعیین می کنند و می توانند به عنوان مرجع نظارتی به تخلفات ساختمانی و مزاحمت های ناشی از عملیات عمرانی در خارج از ساعات مجاز رسیدگی کنند.
علاوه بر شهرداری، از جنبه حقوقی و کیفری نیز اقدامات زیر امکان پذیر است:
۱. طبق ماده ۵۹۱ قانون مجازات اسلامی (بخش تعزیرات) و مواد مربوط به مزاحمت در قانون مدنی (مانند ماده ۱۳۲ قانون مدنی در خصوص قاعده لاضرر)، ایجاد سر و صدای غیرمتعارف در ساعات استراحت شبانه، مصداق مزاحمت و سلب آسایش عمومی است.
۲. شاکی می تواند با استناد به ماده ۱۵۹ قانون آیین دادرسی مدنی، دادخواست رفع مزاحمت ملکی و اثبات مزاحمت به مراجع قضایی (شورای حل اختلاف) تقدیم کند و یا از طریق کلانتری و دادسرا به اتهام سلب آسایش عمومی موضوع ماده ۶۱۸ قانون مجازات اسلامی (با لحاظ قانون کاهش مجازات حبس تعزیری مصوب ۱۳۹۹) شکایت کیفری مطرح نماید.