مکانیابی و نقطهزنی در جرایم و محکومیت های مالی

صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۴۰۱/۰۵/۲۰
برگزار شده توسط: استان گلستان/ شهر آزاد شهر
موضوع
مکانیابی و نقطهزنی در جرائم و محکومیت های مالی
پرسش
آیا در جرائم و محکومیت های مالی؛ مکانیابی و ردیابی محکوم علیه از طریق BTS و… امکان دارد؟
نظر هیات عالی
اگرچه مطابق اصل ۲۵ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و ماده ۱۵۰ قانون آیین دادرسی کیفری سال ۱۳۹۲، کنترل ارتباطات مخابراتی جز در موارد منصوص ممنوع است اما نظر به اینکه مکانیابی و ردیابی محکوم علیه از مصادیق کنترل ارتباطات و شنود غیرمجاز محسوب نمی شود. بنابراین در فرض سوال، امر مذکور ممنوع نمیباشد.
نظر اکثریت
باتوجه به ماده ۱۵۰ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ که اشعارداشته: «کنترل ارتباطات مخابراتی افراد ممنوع است، مگر در مواردی که به امنیت داخلی و خارجی کشور مربوط باشد یا برای کشف جرایم موضوع بندهای (الف)، (ب)، (پ) و (ت) ماده (۳۰۲) این قانون لازم تشخیص داده شود. در این صورت با موافقت رئیس کل دادگستری استان و با تعیین مدت و دفعات کنترل، اقدام میشود. کنترل مکالمات تلفنی اشخاص و مقامات موضوع ماده (۳۰۷) این قانون منوط به تایید رئیس قوه قضاییه است و این اختیار قابل تفویض به سایرین نمیباشد.
تبصره ۱- شرایط و کیفیات کنترل ارتباطات مخابراتی به موجب مصوبه شورای عالی امنیت ملی تعیین میشود.
تبصره ۲- کنترل ارتباطات مخابراتی محکومان جز به تشخیص دادگاه نخستین که رای زیر نظر آن اجراء میشود یا قاضی اجرای احکام ممنوع است.»
قانون گذار موارد مشخصی را در زمره کنترل ارتباطی قرارداده است؛ این موارد مطرح در سوال از موارد مشخص شده در ماده ۱۵۰ نیست.
لذا امکان آن وجود ندارد.
نظر اقلیت
موارد مندرج در ماده ۱۵۰ قانون آیین دادرسی کیفری مربوط به شنود است. در صورتی که BTS و ردیابی، شنود محسوب نمی شود به خصوص اینکه اذن در شیء اذن در لوازم آن نیز است و وقتی قانونگذار اجازه بازداشت محکوم علیه را صادر مینماید، یقیناً راههای دستگیری ایشان را نیز باز میگذارد.
نظریه مشورتی ۷/۹۸/۶۴۲ مورخه ۱۳۹۹/۰۱/۱۷ نیز موید همین نظر میباشد.