جرم انگاری مستنکفین از اعلام بیماری کرونای خود

صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۳۹۸/۱۲/۱۷
برگزار شده توسط: استان هرمزگان/ شهر بندر عباس
موضوع
جرم انگاری مستنکفین از اعلام بیماری کرونای خود
پرسش
نظر به اینکه یکی از راههای مبارزه جدی با ویروس منحوس کرونا و ریشه کن کردن آن، الزام مبتلایان به این ویروس به اعلام بیماری خود و الزام مستکفین از درمان به مراجعه به مراکز درمانی است راهکارهای حقوقی برای برخورد قانونی و الزام این دو گروه (پنهان کنندگان بیماری و استنکاف کنندگان از درمان) به صورت مستدل و مستند به مواد قانونی اعلام کنید ؟
نظر هیئت عالی
نخست: پنهان کردن بیماری یا صرف استنکاف از درمان توسط خود بیمار، در قوانین جاری جرم انگاری نشده است و در خصوص بیماری های واگیردار مصرح در قانون، طرز جلوگیری از بیماری های آمیزشی و بیماری های واگیردار مصوب ۱۳۲۰/۳/۱۱، مطابق این قانون رفتار میشود (ضمناً در مورد بیماری کرونا در قانون فوق الذکر تصریحی وجود ندارد) دوم: مطابق ماده ۲۲ قانون فوق الذکر اشخاصی که مانع اجرای مقررات بهداشتی می شوند یا در اثر غفلت باعث انتشار یکی از بیماری های واگیر دار می شوند قابل تعقیب و مجازات هستند که در مورد بیماری کرونا نیز این ماده قابل اعمال است.
نظر اتفاقی
طبق نظریه مشورتی قوه قضاییه شماره ۷/۶۲۱۴ (۸۹/۱۰/۱۲)
۱- قانون طرز جلوگیری از بیماری آمیزشی و بیماری های واگیردار مصوب ۱۳۲۰/۳/۱۱ با الحاقات بعدی نسخ نگردیده و به اعتبار قانونی خود باقی است.
۲- ماده ۲۶ قانون آیین نامه اجرایی قانون اصلاح مبارزه با مواد مخدر مصوب ۷۷/۱۰/۲۲ ستاد مبارزه با مواد مخدر با اصلاحات بعدی تکلیف قاضی اجرای احکام را در مواجهه با حکم مغایر موازین شرعی و قانونی به روشنی تبیین نموده که بر اساس مفاد آن به وظیفه قانونی خویش مبادرت مینماید.
ماده بیست ودوم -اشخاصی که مانع اجرای مقررات بهداشتی می شوند یا در اثر غفلت باعث انتشار یکی از بیماری های واگیردارمی شوند به هشت روز تا دو ماه حبس تادیبی و ۵۱ تا ۵۰۰ ریال و یا به یکی از دو کیفر محکوم می شوند. (قانون طرز جلوگیری از بیماری های آمیزشی و بیماری های واگیردار مصوب ۱۳۲۰.)